038

 Wspomnę sobie jak to daty 9.09.2025 roku mnie wygnano z Kalisha. Tejże oto daty jechałam jak zwykle pociągiem z Grabowna Wielkiego do Kalisha około godziny 11:20. Był to pociąg pośpieszny. Tejże oto daty gdy jechałam to w pociągu cieszyłam się,że zobaczę Kalish, spotkam się ze znajomymi czy z Fanami ale tak tego dnia się nie stało.

Takie oto foty powstały daty 9.09.2025 roku:

To są moje foty i przedstawiaja mnie tejże oto daty. Te foty przesyłałam wtedy do moich znajomych jak i byłam szczęśliwa,że jadę niby na spotkanie z Fanami czy znajomymi. Ale to spotkanie przerodziło się w koszmar jak i nie chcę nawet wspominac tego jak wykorzono mnie z Kalisha bo moga to czytać także i ludzie z tego miasta jacy znają i wiedzą o co chodzi...

Niestety ale życie toczy się tak jak się toczy a ja nigdy nie osiągnę chyba w pełni szczęścia. Dziś w lustrz widzę starą jak i schorowaną kobietę-nie pełną życia mnie. Pozbawiono mnie radości życia właśnie w Kalishu,że rozważam dziś powrót do pana Prokopa i jego ekipy. Do końca życia nie zapomnę tego upokorzenia jakie mi dał Kalish. Jednak ja się nie poddaję. Jestem jak ten Znachor. Znachor jaki przezył cios ale się podniósł i wrócił do dawnego życia, odzyskał to życie jakie zostało mu przez złych ludzi zabrane. Trzeba mieć na uwadze fakt tego,że życie nie zawsze jest jak w bajce a ludzie wokół to nie tylko same dobre duszyczki.

Do dziś jestem tym wstrząśnięta co zrobił mi Kalish i rozgoryczona.